Regulacja włazów samopoziomujących – na czym polega i kiedy warto je stosować?

Regulacja włazu

W pierwotnym założeniu włazy samopoziomujące miały rozwiązywać problem regulacji włazów na wąskich drogach na terenie małych wiosek podpiętych do infrastruktury kanalizacyjnej i deszczowej.  Wykonanie regulacji przed warstwą ścieralną na wąskiej drodze , gdzie wyminięcie dwóch pojazdów stanowi problem skutkowało zablokowaniem drogi na kilka dni. Wymyślono technologię włazów instalowanych w trakcie układania warstwy ścieralnej. Po przygotowaniu otworu właz wkłada się weń zaraz po ułożeniu warstwy ścieralnej a zagęszczające asfalt walce wprasowują właz do rzędnej asfaltu. 

Skontaktuj się

Jak działają włazy samopoziomujące i gdzie sprawdzają się najlepiej?

Tradycyjny właz przenosi obciążenia ruchu na studnię, na której się opiera stopą zwaną potocznie kryzą – element ten zapewnia niezbędne podparcie włazu. W przypadku włazu pływającego element podpierający wyniesiony jest na jego górną część, a podparcie następuje nie na studni, lecz na warstwie asfaltu. Takie rozwiązanie powoduje, że w wyniku eksploatacji właz przemieszcza się w wyniku odkształcenia warstwy asfaltu na której się opiera. Stąd też bierze się nazwa rozwiązania –„pływający”.   
Nie ma technologii idealnej – każda ma swoje wady i zalety. Pytanie gdzie sprawdzają się najlepiej należy sprowadzić do określenia wad i zalet technologii. Zaletą jest niewątpliwie możliwość uzyskania idealnej wysokości osadzenia względem asfaltu. Technologia wymaga jednak dużego doświadczenia firmy instalującej albowiem niedogęszczenie asfaltu pod ramą włazu spowoduje jego osiadanie w trakcie eksploatacji. Natomiast podsypanie zbyt dużej ilości asfaltu pod ramę spowoduje powstanie fal przy zagęszczaniu walcami. W przypadku remontów polegających na wymianie włazów tradycyjnych na pływające prawidłowe osadzenie włazu jest łatwiejsze. Należy tu zwrócić uwagę, że technologia jest wrażliwa na takie czynniki jak temperatura mieszanki asfaltowej w momencie aplikacji.